Bir süre önce Agatha Christie‘nin Bayan McGinty’nin Ölümü adlı kitabını satın almıştım. Genelde bir kaç oturuşta kitapları bitirirm. Böyle kötü bir huyum var. Başladığım kitabı bırakmak istemem kolay kolay. Bu yüzden de kitap okumak son bir kaç yıldır nadir yaptığım işlerin arasına girdi. Ne zaman bir kitabı okumaya kalksam yeterli zaman bulamayacağımı düşünüp kitabı bırakıveriyordum. Neyseki “Bayan McGinty’nin Ölümü” kitabını üçüncü elime aldığımda bitirdim. Bu da tren yolculuğuma denk geldi ve çok iyi oldu. Zaten uyuyamadığım tren yolculuğuna heyecan katmış oldum. Tren yolculuğundan önce bir kaç defa masa başına oturup okumayı denemiştim ama 60 sayfadan fazlasını okumayı başaramamıştım. Yaklaşık 4 saatlik tren yolculuğunu değerlendirmeyi düşündüm ve 3 saat gibi bir sürede geriye kalan 200 sayfayı okuyuvermiştim. Kitabı bitirince canım sıkıldı, çünkü yol henüz bitmemişti. Uykum da gelmemişti ne yazıkki. Kitabı okurken bana Fahir Atakoğlu‘nun As One ve Fahir Atakoğlu 2 albümleri eşlik etti.

Bayan McGinty’nin Ölümü - Agatha Christie

Kitap bir gündelikçi kadının cinayete kurban gitmesini anlatıyor. Polisin yaptığı araştırmada gündelikçi kadının pansiyoneri tarafından para için öldürüldüğü ortaya çıkıyor. Ancak insan sarrafı olmuş polis baş müfettişi pansiyoner gencin bu cinayeti işlediğine inanamıyor. Çünkü tüm cinayetlerin kendine aşırı güvenen insanlar tarafından işlenebileceğini düşünüyor, tecrübeleri bunu işaret ediyor. Pansiyoner genç ise kendine güven konusunda sizi bile çıltırtabilecek bir eksikliğe sahip. Çareyi Agatha teyzemizin kahramanı ünlü dedektif Hercule Poirot‘ya başvurmakta buluyor. İşte bundan sonra başlıyorsunuz Poirot ile cinayetleri incelemeye, şüpheliler ve kanıtlar ile teoriler kurmaya… Son derece titiz çalışan kahramanımız her ihtimali göz önünde bulundurmaya çalışyıyor. Tabii zor bir durum, cinayetin işlendiği kasabada her insanın kendine has bir sırrı var ve bu sırrın ortaya çıkmasından çok korkuyorlar. Bu işi zorlaştırıyor. Poirot ile birlikte sizinde kafanız karışıyor. Poirot gibi sizde “şu kesin katil olmalı” gibi bir kanıya varamıyorsunuz. Son sözü Poirot söyleyecek çünkü. Agatha‘nin diğer romanlarındaki karakterler ara sıra olaya dahil oluyor. Ve sonunda Poirot kendine has yöntemiyle katili ortaya çıkarıp itiraf etmesini sağlıyor. Sizde rahat bir nefes alıyorsunuz ama o da ne? Olayın meydana geldiği yerdeki “insanlar ne kirli çıkıymış öyle?” diye düşünüyorsunuz. Sakladıkları sırlar biraz ürpertiyor insanı.

Bazen çevirme ile ilgili yanlışlar göze çarpıyor kitapta, ancak büyütelecek bir şey değil. Kahramanların isminin yabancı olması da bazen kafa karıştırıyor. Erkek zannettiğiniz birisi kadın çıkabiliyor.:D Bir de Agatha yaşlandıkça Poirot’u da yaşlandırıyor herhalde

Bayan McGinty’nin başına yediği darbe ölümüne neden olmuştur. Tüm şüpheler Bayan McGinty’nin pansiyoneri olan James Bentley üzerinde toplanır. Çünkü şüphelinin giysilerinin üzerinde kurumuş kan izleri ve maktüle ait birkaç saç teli bulunmuştur. Ama ortada önemli bir nokta vardır: Bentley bir katile benzememektedir.

Acaba Poirot, cinayetten iki gün önce gazetede çıkan bir haber sayesinde bütün hünerini gösterip düğümü çözebilecek midir? Katil elini kolunu sallayarak ortalarda dolaşırken görev Hercule Poirot’yu beklemektedir.

Bir NesCafem bir de Ahgatha’m…
Kitabı kısa sürede bitirmeyi umuyordum ki kitabın kalınlığı gözümü korkuttu. Uykusuz geceler beni bekliyor galiba… Bitirir bitirmez bu web-blogumda yorumlarımı paylaşma nezaketini göstereceğim.